مجری پروژه های فیبر به خانه (FTTH)

فناوری روز دنیا در زمینۀ انتقال اطلاعات بر بستر فیبر نوری راهکاری معرفی کرده است که فیبر به خانه یا Fiber to the Home – FTTH نام دارد. این راهکار کاربران را قادر می سازد تا بر بستر فیبر نوری ارتباط هایی با پهنای باند بسیار بالا را دریافت کنند.

در حال حاضر، ادارۀ مخابرات ایران طرح سراسری به نام تانوما را در دستور کار دارد، و هدف اصلی این طرح، ایجاد زیرساخت ارتباطی مبتنی بر فیبر نوری برای منازل مسکونی، مجتمع های تجاری، کارخانه ها و… را دارد. پس از ایجاد زیر ساخت فیبر نوری، طبق تقاضای مشتریان، ارتباط اینترنت با پهنای باند وسیع، تلفن های تحت شبکه (ویپ – SIP) و ده ها خدمات دیگر به مشترکین تحویل داده شده، و هزینه های راه اندازی سرویس را بر روی قبض تلفن بصورت اقساط لحاظ خواهند کرد.

 

FTTH چیست؟

FTTH مخفف عبارتFiber to the Home  یا فیبر به خانه می باشد، و یک روش انتقال اطلاعات است که با آن یک سازمان می تواند از یک نقطه مرکزی به تعدادی کاربر در نقاط مختلف خدمات شبکه ای ارائه دهد و بستر انتقال کاملاً فیبر نوری می باشد.

البته، مهندسان مخابرات پس از بررسی شرایط نتیجه گرفتند که در بعضی سایت ها و بعضی شرایط داشتن یک پروژۀ تماماً فیبر نوری مقرون به صرفه نیست. بخاطر همین آلترناتیو هایی مثل FTTB و FTTC و FTTO معرفی شدند که فیبر تا ورودی ساختمان، فیبر تا سر خیابان و فیبر تا آفیس نام گرفتند. حالت های متعدد دیگری نیز وجود دارند که در کل به این روش FTTx می گویند، و x تعیین می کند که فیبر تا کجا کشیده شود.

شرکت تجارت پردازان الکترونیک پیشرو در ارائه خدمات فیبر نوری و پروژه های FTTH برای منازل مسکونی و ارگان ها و سازمان ها می باشد. لطفاً جهت برآورد فیبر سازمان خود، با شماره های سایت تماس حاصل نمایید.

کابل استفاده شده در پروژه های FTTH کابل دراپ فیبر نوری (Drop Cable) و یا کابل میکرو فیبر نوری می باشد. کابل میکرو با روش شوتینگ در میکرو داکت نصب می گردد.

جعبه هایی که در سطح شهر برای پروژه های فیبر خانگی نصب می گردند، ODC و FAT نام دارند. باکس FAT می تواند از جنس فلزی یا ABS (پلاستیک فشرده) باشد. این باکس ها جایگزین جعبه های سابق مخابراتی می شوند که در آنها زوج سیم مسی تقسیم می شود و به خانه ها توزیع می شد. پست ها و کافو های نوری جای خود را به این باکس های تمام فیبر خواهند داد.

در باکس ODC (الزاماً نه همیشه) اسپلیتر های با تقسیم کمتر نصب شده و بیشتر هدف آنها توزیع از کابل های با تعداد کر بالا به سمت FAT ها می باشد. FAT ها دارای کاست فیبر نوری بوده و فیبر در آنها فیوژن می شود و با پیگتل به سمت مشترکین ارسال می گردد. به این باکس، OCDF/ODF نیز می گویند.

بسته به اینکه پروژه FTTH باشد یا FTTB، پس از FAT، رویکرد های متفاوتی اتخاذ می گردد. اگر FTTB داشته باشیم، به یک مجتمع تجاری یا مسکونی، یک تار فیبر داده می شود. و اگر FTTH باشد، هر کدام از واحد ها یک تار فیبر دریافت می کنند.

 

تجهیزات GPON

پس از راه اندازی بستر فیبر نوری FTTH، در سمت مشترکین، یک دستگاه نصب می گردد که ONT نام دارد. این دستگاه چیزی نیست جز یک مودم مانند مودم ADSL که دارای تعدادی پورت شبکه، تعدادی پورت POTS یا تلفن، و یک آنتن وای فای بوده و همچنین یک پورت فیبر نوری دارد که با فنآوری GPON با مرکز مخابرات (یا اتاق سرور) ارتباط برقرار می کند.

تکنولوژی جی پان دارای سرعت 2.5 گیگابیت بر ثانیه دانلود و 1.25 گیگابیت بر ثانیه آپلود می باشد که اصطلاحاً به آنها Downstream و Upstream گفته می شود.

پس اگر از مخابرات یک تار فیبر نوری به سمت مشترکین رفته و با اسپلیتر فیبر نوری به 32 تقسیم گردد، شما 1/32 از پهنای باند 2.5 گیگابیت بر ثانیه را خواهید داشت.

اگر شما می خواهید طراحی پروژه FTTH انجام دهید، حتماً این موضوع را مد نظر داشته باشید که پهنای باند داون استریم بین مشترکین تقسیم می گردد و همچنین زمانی که ما VLAN بندی می کنیم، برای هر کدام از سرویس ها یک حداقل پهنای باند را در نظر می گیریم تا سرویس های ما بدون قطعی و مشکل به مشترکین تحویل داده شوند. پس پهنای باند اینترنت را باید بگذاریم بعنوان آخرین اولویت برای تقسیم پهنای باند بین مشترکین تا سرویس های دارای اولویت بیشتر (مانند IP Telephony و IP TV) بدون مشکل استفاده شوند، و باقیماندۀ پهنای باند را می گذاریم برای اینترنت مشترکین.

دستگاهی که در سمت مخابرات یا اتاق سرور نصب می گردد، OLT نام دارد. این دستگاه، یک سوئیچ لایه 2 است که از یک طرف (پورت های FRONT) سرویس های شبکه، اینترنت، تلویزیون، و… را دریافت کرده و از طرف دیگر (پورت های PON) این خدمات را بین مشترکین تقسیم می کند. هر پورت پان یک رشته تار فیبر نوری است که وارد اسپلیتر فیبر نوری شده و به 32 یا 64 یا در حالت آزمایشگاهی به 128 تقسیم شده و هر کدام از تار های تقسیم شده را به مودم های ONT مشترکین تحویل می دهد.

این واقعاً فنآوری روز دنیا است که یک پورت از دستگاه لاین ترمینال نوری (OLT) می تواند با 128 دستگاه مشترکین در ارتباط باشد. اکنون تصور کنید یک دستگاه که 16 پورت پان دارد یا دستگاهی که 128 پورت PON دارد چه تعداد مشترک را می تواند خدمات دهی کند.

توجه فرمایید که زمانی که ما می خواهیم سلوشن FTTB را اجرا کنیم، دیگر از ONT در سمت مشترک استفاده نمی کنیم، بلکه از ONU استفاده می کنیم. ONU یک سوئیچ (مانند سوئیچ سیسکو) است که SFP فیبر آن یک ماژول برنامه ریزی شده برای مخابره با OLT می باشد و تعدادی پورت الکتریکال دارد. اکنون مخابرات به این دستگاه ONU تعدادی سرویس می دهد و هر کدام از پورت های ONU این سرویس ها را به یکی از مشترکین (واحد های ساختمان یا مجتمع) تحویل خواهد داد.

 

طراحی شبکه های نوری پسیو

طراحی یک شبکه کاملاً فیبر (PON) با روش FTTH یک موضوع کاملاً تخصصی بوده و شرکت هایی مانند تجارت پردازان الکترونیک توسط کارشناسان خبره این امر را میسر می سازند. در طراحی شبکه نوری، پارامتر هایی مانند هزینه تجهیزات، تضعیف سیگنال نوری، سازگاری تجهیزات، محل عبور فیبر نوری، هزینه های اجرایی عمرانی، محدودیت های خدمات دهی، شبکه های مجازی (VLAN)، سرویس های مورد نیاز مشترکین و ده ها پارامتر دیگر را در نظر گرفته و نقشه های GIS دقیق از سایت مورد نظر تهیه شده و یک برآورد جامع و دقیق از پروژه جهت اجرای پیمانکار ارائه می گردد.

جهت بررسی اولیه پروژۀ FTTX سازمان خود، با شرکت تجارت پردازان تماس حاصل نمایید.

 

 

طراحی شبکه های FTTx
2 رای، میانگین: 5 از 5